Wollig warm

Zoals jullie hier al konden lezen, heb ik nu ook een beetje de breimicrobe te pakken. De kindjes kregen elk al een door mijzelve gebreide trui die ze met deze koude dagen goed kunnen gebruiken om te spelen in de sneeuw.
Niet dat jullie hier kunnen zien dat ze een warme quokka dragen 😉 maar de foto’s zijn te mooi om niet te delen. Ik hou van de winter (en ik moest de deur niet uit, dat doet ook veel).

Ik kocht voor mijzelf wol bij Wolnut en kreeg een paar dagen later een pakket heerlijk dikke mosgroene alpaca-peruvian highland wol in de bus. Ik kon aan de slag met het patroon uit SVDHZ3. Ik bleek weer zo ergens tussen 2 maten te schommelen. Mijn borstomtrek kwam overeen met een S, mijn taille met een L. Het leek me logisch om dan te gaan breien volgens de M-waarden, maar toen ik mijn voorpand klaar had, was heel duidelijk dat de trui veel te breed zou zijn.  Daarom breide ik het achterpand toch in een S. Ik zorgde uiteraard wel voor dezelfde lengte als mijn voorpand. Ook voor de mouwen bleef ik dan verder trouw aan de small.
In totaal had ik 3 weken breitijd nodig om deze trui voor mijzelf af te werken, net op tijd voor de eerste echte winterprik.

De trui is heerlijk zacht en biedt ook troost, troost die ik nodig heb, omdat ik weer een dierbare vriendin veel te vroeg moest afstaan. 2017 was een jaar waarin ik veel te vroeg afscheid moest nemen van twee warme mensen. Twee keer op nog geen half jaar tijd word ik met mijn neus op de feiten gedrukt en zit ik verscheurd te wezen over keuzes die ik in mijn leven kan maken. Ik vraag me af waar ík het verschil kan maken, wat er echt telt, hoe ernaar te leven…  Alleen liefde is belangrijk, laat dat mijn vroege kerstboodschap zijn voor jullie allemaal.
In 2018 gaat deze staart alvast naar Think Pink, 1 klein gebaar om een verschil te proberen maken.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Er is er een jarig, hoera, hoera!

Next Post

Feestoutfit