Over een kind met een gouden randje…

1 januari 2018, we kregen een kaartje van Ada dat ze op school maakte. Op de voorkant een tekening en op de achterkant een wens voor mama en papa. Ik weet niet wat het doorsnee kind van 4 jaar wenst voor zijn/haar ouders. Op Ada haar kaartje stond: ” Ik wens dat mijn mama en papa nog een baby krijgen.” Meneer Draadjes en ik vonden haar wens schattig 🙂

4 januari 2018, ik hou een positieve zwangerschapstest in mijn handen, Ada’s wens groeide dus al in mijn buik.

2017 was een jaar waarin ik afscheid moest nemen van twee vriendinnen. Beiden jonge dertigers, jonge vrouwen met een gezin met kleine kinderen. Ze overleden aan een type kanker die vooral voorkomt bij mannen van +65 jaar. Het leven kan dus echt verdomd hard zijn.
Er waren behoorlijk wat gelijkenissen tussen ons en onze kinderen, waardoor ik het gevoel heb dat zij mijn kleine Coos daarboven voor ons bekokstoofd hebben. Dat klinkt misschien wat zweverig, maar ik geloof dat hij twee prachtige beschermengelen heeft.

Iedere dag met onze derde spruit, wordt er een met een gouden randje. Een dag om dankbaar voor te zijn. Ook al zijn dagen soms zwart, zie ik het vast en zeker soms niet meer zitten, groeien kinderen soms boven mijn hoofd (zoals vandaag, wat was dát zeg?!) en weet ik niet wat eerst gedaan.

Om deze blogpost ook in het draadjes-thema te houden, trek ik dat gouden randje eventjes door naar een naaisel.
Ik kocht bij de stoffenkamer een heel mooi katoentje met gouden lijnen op, hexagonen en maakte daaruit zakjes voor onze ‘suikerbonen’. We zijn een beetje alternatief daarin. Geen klassieke suikerbonen voor ons, dat past niet in onze suikerarme levenswijze. We gingen dus voor popcorn-maïs. De zakjes zijn super simpel.

Dit keer heb ik me niet laten vangen aan dagenlang (wat zeg ik: wekenlang) werk voor onze geboortetraktatie af was voor het kraambezoek. Bij Ada stikte ik wel 150 zakdoekhoesjes…

en voor Wies schuurden we houten tangram-blokjes, schilderden die en kleefden er magneetjes aan. Goed voor úren quality time voor meneer Draadjes en mijzelf. (En al zeg ik het zelf, het resultaat mocht er wel zijn.) Het kraambezoek kreeg een zakje mee met de blokjes en een boekje met dieren om na te maken. Kei tof 😉

Dit keer dus heel eenvoudige zakjes (less is more), met een mooie gouden paperclip om de zakjes te sluiten. Het naamkaartje met een receptje voor popcorn op de achterzijde, zit ook zo vast. Het geoefend oog zal op de foto zien dat er ook papieren zakjes tussen zitten. Ik heb namelijk ook een voorliefde voor mooie blaadjes en kocht vorig jaar het Flow “book for paper lovers”. Ik gebruikte ook enkele mooie pagina’s uit dat boek om zakjes te maken.

Coosje, mijn gouden randjes kind, tot aan de maan en terug jongen!

2Comments
  1. Liesbet Crab

    Mooi om te lezen! En prachtig dat je zo’n moeilijke periode kan afsluiten met dit gouden cadeau. It’s ment to be!!

  2. mamadammeke

    <3 <3 <3

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Sella #1