Naaitijd cadeau

Voor kerst deed ik mijzelf naaitijd cadeau in de vorm van een naaiworkshop (of twee 🙂 ). De eerste workshop ging afgelopen weekend door in de Stoffenkamer onder begeleiding van Isabelle De Laere.
We maakten de Vilette jas van La Maison Victor, een oversized winterjas. Ik wou heel graag werken met stof uit mijn stoffenvoorraad, mijn persoonlijke stoffenkamer, maar hoe ik ook puzzelde (en ik ben goed in puzzelen) ik kwam er gewoon niet met mijn roze wollen stof die ik al jaren geleden kocht in een outlet, onder het mom “wat een koopje! 20 euro voor zo’n grote lap wol. Dat kán ik niet laten liggen”.

Dat is iets wat me nu dus niet meer zou overkomen…(of dat hoop ik toch althans). Ik ben bezig met een maand ontspullen, dankzij de challenge van An. Op 1 januari ontdeed ik me van 1 iets, op 2 januari gingen er 2 dingen de deur uit, op 3 januari 3, … Jullie snappen het concept wel. 😀 Ondertussen is het einde bijna in zicht en heb ik al zóveel ongebruikte spullen uit mijn huis verzameld en naar de kringwinkel of het containerpark gebracht. Het is te zot voor woorden wat ik door de jaren heen allemaal heb verzameld. Hetzelfde geldt voor mijn stoffenvoorraad. Zonder er voornemens aan te koppelen, zou ik zó graag mijn eigen stoffenvoorraad zien slinken.

Maar terug naar mijn workshop! Isabelle drukte ons via mails op het hart om werk te maken van een goede voorbereiding (want een goede voorbereiding is het halve werk). Een jas naai je namelijk niet op 1,2,3. Zeker als je een jas met paspelzakken wou (zoals ik). Ik knipte alle patroondelen uit mijn (nieuw gekochte) wol van bij de stoffenkamer en mijn voering (die ik wel uit mijn voorraad haalde), ik verstevigde de patroondelen waar nodig en stak mijn hele voeringjas al in elkaar. Ik dacht echt dat ik tegen de middag al klaar zou zijn met mijn jas en dan in de namiddag nog aan een ander project zou werken. De trui die ik voor mijn man aan het breien ben bijvoorbeeld.

Dat werd het dus niet. Wat ben ik toch nog altijd zo naïef. Het in elkaar steken van mijn paspelzakken duurde tot na de heerlijk verzorgde lunch van Isabelle. Die zakken zijn trouwens verre van perfect, maar na 4 keer opnieuw beginnen was ik het beu. Ik zal deze Vilette met paspelzakken maar als een leerschool zien.

Daarna was het in elkaar zetten niet meer zoveel werk, rond 17 uur had ik dan toch mijn afgewerkte Vilette jas en de winter is me goed gezind! Sneeuw! Ik vind het heerlijk, maar begrijp dat niet iedereen het met mij eens is. Ik heb momenteel weinig verplichtingen waarvoor ik op de baan moet, ik kan dus genieten van sneeuwpret, sneeuwballen gevecht en sleeën!

Ik liet met inspireren op instagram om dit jaar mee te doen met de #2019makenine. Met de Vilette jas kan ik al 1 iets afstrepen van het lijstje. De Bertha-broek maakte ik ook al, maar die werd nog niet geblogd. Aan dit tempo zal ik alles kunnen afvinken tegen 31 december 2019, al mag ik niet vergete dat er ook 2 breiwerken tussen zitten en dat ik alles behalve snel brei 🙂 Ik zal dus maar niet té hard van de toren blazen.

Vanmiddag ga ik in ieder geval niet verder werken aan de naaivoornemens, ik ga mijn werptechniek nog wat optimaliseren. Wat zijn jullie plannen?

1 Comment
  1. Mama

    lieve gekke dochter 😘☺️ Zomaar direct de sneeuw in met een nieuwe jas

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Ruiten voor mijn hartenkoning

Next Post

Riva by Fibre Mood