Maxi in heerlijke Italiaanse viscose

Kennen jullie Fibremood al? Het is een nieuw naai/brei/diy-magazine dat binnen 41 dagen gelanceerd wordt. Ik leerde het kennen toen blogland vorige maand overspoeld werd met het gratis naaipatroon, the frances top.
Vandaag zal je her en der instagram-post en blogpost zien verschijnen die Fibremood nog eens in de aandacht brengen. Dus zet je, als je even tijd heb, om over verschillende uiteenlopende projecten te lezen.

Net zoals meneer Draadjes zijn zinnen had gezet op een broek die ik hier toonde (en waar ik heel veel positieve reacties op kreeg, waarvoor dank!), moest en zou ik een maxi-wikkeljurk maken voor mijzelf. Ik was namelijk verliefd geworden op de Italiaanse viscose die Madeline de Stoffenmadam had ingeslagen. Echt, viscose, what’s not to like? Het is zó luchtig en het voelt als zijde. Toen ik mijn jurk de eerste keer droeg, moest ik even kijken of ik hem echt wel had aangetrokken, zó licht dus.
Ik zie dat het stofje momenteel in de soldenhoek staat aan -30%. Misschien moet ik nog wat extra stof inslaan, want mijn dochter hoopte dat ik voor haar iets ging maken toen ze de stof zag toekomen. Heel erg atypisch dus, geen spatje roze te bekennen namelijk.
Wat patronen betreft voor een wikkeljurk, die had ik dus niet en ik naaide tegen een deadline aan, namelijk ons vertrek naar Port Grimaud. Weinig tijd te verliezen dus. Ik besloot om zelf een patroon te tekenen. Respect voor al die geweldige dames die ik leerde kennen sinds ik blog die patroontjes uittekenen en op de markt brengen. Het is echt een stiel! Ik heb een gekocht wikkelkleedje in mijn kast hangen van Nathalie Vleeschouwer en ook eentje van King Louie. Op basis van die kleedjes begon ik te tekenen en  te rekenen. Ik had met mijn 3 gekochte meters geen 10 cm teveel gekocht. Bij mijn zoektocht naar biaislint om mijn halslijn af te werken, kwam ik toevallig Neeltje tegen. Zij deed me inzien dat ik mijn biaislint meteen kon gebruiken als lint om te knopen ook. Ruimtelijk inzicht is niet aan mij besteed.

Voor de mouwen ging ik te rade bij Iris. Zij schreef een tutorial over het toevoegen van een ruffle aan een patroon. Ik dacht dat ik zo een mooi vallende mouw ging krijgen, maar het was een ouwbollige pofmouw geworden. Iris vertelde me dat ik een Volant-mouw wou en dat ik daarvoor minstens 2 keer zoveel stof moest nemen als de lengte van mijn armopening. Merci Iris voor dat inzicht!
Dankzij deze 2 dames kreeg ik dus een jurk die ik kon sluiten en een jurk waarbij mijn schouders bedekt waren voor veel te felle zonnestralen!

Voor foto’s was ik vooral aangewezen op mijn dochter als fotograaf. Bijvoorbeeld toen we de kinderboerderij bezochten. De vraag om eens een foto te maken van mijn kleed resulteerde in deze foto’s:

niet slecht als instagram sneakpeek 😀
Er volgden nog vele andere fotomomenten gelukkig, waarvan zij ook de fotograaf was.

Die laatste foto is trouwens “mama, doe eens zoals Mega Mindy”.
Om af te sluiten een paar foto’s waar ik heel trots op ben. Mijn paardenliefde heb ik doorgegeven, hoera! 2,5 jaar en vol vertrouwen en met perfecte houding op zijn pony. Zoveel liefde voor dat kleine, haaibare ventje!

3Comments
  1. Delphine

    proficiat met je mooie jurk! echt een pareltje geworden

  2. mamadammeke

    Maar weeral zo mooi!

    1. Liesbeth

      (l)

Leave a Comment to mamadammeke Cancel Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Over de man die een broek wilde

Next Post

Let's stick together - Vakantie