Lou^2

Voor moederdag kreeg ik een abonnement op La Maison Victor. Man en dochter hadden plezier om ’s morgens  op moederdag nog snel snel een stoffen enveloppe in elkaar te naaien. In deze ‘enveloppe’ kwam een A4’tje in met bevestiging van de bestelling van het abonnement.
Die 2 samen geheimzinnig zien doen en plezier zien hebben, was eigenlijk het mooiste cadeau, maar er kwam dus nog een vervolg aan de bon toen de eerste LMV in de bus viel, dat was editie 4 | jul-aug 2017, de editie met de Dolores rok. Die naaide ik voor mijzelf uit een gordijn dat ik in IKEA kocht. Dat was voor mijn blogidee weer de kop opstak, dus dat werd niet gedocumenteerd met foto’s, met uitzondering van deze (dank u zelfontspanner).

Maar nu wou ik het eigenlijk hebben over het kleinste ventje hier in huis, die is echt benadeeld! Zijn kleding past in een kleine curverbox en de lange broeken die hij heeft beginnen eerder van die 7/8ste broeken te worden. Eerlijk is eerlijk, het is geen zicht! Gelukkig had ik wel werk gestoken in zijn zomergaderobe, aan shortjes en T-shirten met korte mouwen geen gebrek, maar we moeten realistisch zijn, september is in het land! Een passende lange broek of 2 extra is geen overbodige luxe.
In LMV Edititie 5 | sep-okt 2017 staat een dankbaar snel-klaar patroontje, het Lou-broekje en daar ging ik dus mee aan de slag. In de couponnenbak bij de Stoffenkamer vond ik een prachtig stofje, 3+1 gratis, dus het was nog gratis ook! (Die 3 andere stofjes die ik kocht die vergeet ik even, dit stofje was de “+1”)

Voor de tweede Lou ging ik te rade in mijn eigen stoffenkast. Daar vond ik een stofje dat ik ooit overnam van Laurence. Het wordt hoog tijd trouwens dat het deurtje van mijn stoffenkast weer kan sluiten, maar het lukt me slechts sporadisch om de lokroep van nieuwe stofjes te weerstaan.

Volgens de werkbeschrijving heb je het broekje binnen het uur genaaid, dat duurde bij mij een klein beetje langer omdat ik sukkelde met knoopsgaten in tricot te krijgen (dus ik verving ze gewoon door oogjes) en ik paste ook de manier aan om de tailleband aan het broekje te zetten. Al bij al duurde het echt niet zó lang om 2 nieuwe broekjes in zijn curverbox te krijgen. Makkelijk, 2 keer hetzelfde patroon, maar door de stofkeuze toch 2 keer anders. De stof met de vierkantjes oogt wat chiquer, de gestreepte stof is wat sportiever, maar beiden speel-proof en dát is super belangrijk. Ze passen beiden ook zowel met als zonder luier, dankzij het koordje wat een groot pluspunt is als je aan BZC (babyzindelijkheidscommunicatie) doet.

Ik ben echt blij met hoe ze zijn uitgedraaid en zag je dat die strepen mooi doorlopen? Ik ben nu niet bepaald een speldster bij het naaien. Het moet altijd snel gaan, ook hier kwamen weer amper speldjes aan te pas, maar ik nam wel de tijd om  na te denken hoe ik mijn patroondelen op de stof moest leggen om de strepen door te laten lopen. Geslaagd! Misschien volgt er nog wel een derde Lou, eens kijken in de stoffenkast 😉

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

De nieuwe stoffenkamer

Next Post

Lars, the sequel