Coronatijden

Het lentefeest van de oudste dochter, zagen we door Covid-19 aan onze neus voorbij gaan. Niet dat yours truly zich daar al goed op had voorbereid. Er waren groei-activiteiten gepland, dat wel, maar ik was nog niet maanden op voorhand naar de winkel gelopen om een feestkleed te kopen voor mijn feestling, noch was ik bij stoffenwinkels langsgegaan of in mijn eigen winkel in de berging.
2019-2020 is een te zot jaar voor mij vrees ik. In vele opzichten ook leuk, heel veel nieuwe uitdagingen die op mijn weg zijn gekomen en die ik niet uit de weg ga, onder het motto “gaat niet, bestaat niet”, maar eerlijk ….? Wat is er gebeurd met mijn Lagom-gedachtegoed? “Gaat niet”, zou soms beter wel bestaan, zodat er eens wat hooi van die vork gaat, in plaats van dat er altijd meer bijkomt. Ik heb soms de indruk dat die vork bij mij eerder een kruiwagen aan het worden is en dat ik maar blijf stapelen.

De vertraging die deze quarantaine ons zou kunnen brengen (Jullie zien dat vast ook wel passeren op sociale media: leef in het nu, met je eigen kring, geniet van de kleine dingen, geniet van wat is, …), die zorgt hier eerder voor nog meer hooi. Ik snap gewoon echt niet hoe je kan vertragen als je naast de 5 rollen die je dagelijks hebt, nog eens minstens 5 andere bij moet nemen. Maar goed, dat is vast bij iedereen zo, alleen zal ieder persoonlijkheidstype daar anders mee omgaan.

Jullie zijn hier niet voor hersenspinsels natuurlijk, ooit werd beweerd dat dit blog over draadjes zou zijn, van het Gütermann soort. En ergens in deze hectische tijd besloot ik dat mijn hoofd tot rust moest komen en ik Gütermann en mijn stoffenwinkel in de berging nodig had.

En zo geschiedde. Ik maakte voor het middelste kind een outfit en met de restjes een t-shirt voor de jongste spruit. Dat konden jullie als teaser zien op Instagram: De jongste, inclusief corona-kapsel 😀

Ik naai tegenwoordig weinig, en al zeker niet voor de jongste spruit. Hij kan veel “afdragen” van zijn grote broer, maar deze restjes kon ik toch niet verder laten verstoffen. En stiekem vind ik dat af en toe twinnen moet kunnen. De stof haalde ik een jaar of 2 geleden bij de stoffenkamer.

De grote broer zorgt ervoor dat de kleine broer binnen een jaar of twee een leuk setje heeft: een billie- t-shirt en een tintin-short.
Het groen, in combinatie met een prachtig grasveld en een paar stralen zon, meer moet dat niet zijn voor een mooie blogpost. Geluk zit echt in kleine dingen. De zus heeft dan wel geen lentefeest-outfit laat staan lentefeest-waardige-foto’s, de broer heeft dat wel 😉

Zie dat snoetje! Het mag nog even duren voor ik hem moet klaarstomen voor een groeifeest van een of andere orde.

Dat ik er mijn peren nog mee ga zien, met die jongens van mij.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Stayin' alive!

Next Post

All you need is less