Alice, who the *** is Alice?

Qwinta lanceert vandaag haar tweede patroon uit de reeks “A closet full of magic”. Voor het patroon van vandaag, moest ik even heel ver graven in mijn geheugen. Queen C., uit Alice in Wonderland is de inspiratiebron voor dit patroontje. Alice zat onder een dikke laag stof, ergens onderin mijn hersenpan. Het is een film die ik me herinner als behoorlijk eng en donker.

Het patroon is een overgooierjurkje met of zonder (dubbele) ruffels aan de schouderlinten en het voorpand, met een rimpelrok, of een rok met knopenpad, met extra ruffle onderaan of colorblock optie. Dat was weer veel stof tot nadenken, maar eerst de film nog eens herbekijken!
Ik wou wel iets doen met de hoedenmaker of met het witte konijn of misschien gewoon iets heel erg vorstelijk?
De stoffenvoorraad werd doorspit en ik vond een stof die ik kocht bij Stoff still, een jacquard in roze/paars met bloemen erop. Ik kocht de stof om een stolpplooirok voor mijzelf en mijn dochter te maken, maar het leek me nu zo geschikt voor een Alice, dat ik de bestemming veranderde 😉
De glans maakt het vorstelijk, de rozen kunnen zo uit de tuin van de hartenkoningin komen en het is toch ook een stof met een duister kantje. Helemaal Alice volgens mij.

Ik ging voor de rok met knopenpad. Iedereen die hier af en toe meeleest weet immers dat ik niet vies ben van een knoopsgat meer of minder (*kuch* *oh de ironie*). Ik had trouwens hartjes-knoopjes klaar liggen, zomaar te grabbel uit mijn voorraad, uitermate geschikt voor een hartenkoningin outfit, maarrrrrr: Die stof is een ramp om mee te werken. Echt waar! Je kijkt ernaar en die begint te rafelen en bij het openstrijken van naden smolt die gewoon. For real! Knippen moest uitermate voorzichtig. Ik moest alle zijden overlocken voor ik kon beginnen naaien en een zoom naaien was uitgesloten. Er loopt iets van een metaalachtige draad doorheen die stof en iedere steek met de naald door de stof was goed om zo een draad los te trekken.
Jongens, jongens, jongens, heb ik afgezien bij het naaien!
De ruffels noch de zoom werden omgezoomd op de klassieke manier. Ik ging voor een rolzoom. Bij de ruffles draadde ik mijn overlock met roze lockdraad, voor de zoom aan de rok gebruikte ik donkerblauw. Het knopenpad werd een vals knopenpad en ik probeerde zo weinig mogelijk te kijken naar de stof tijdens het naaien (want ah ja, rafelgevaar).

Een Alice met verschillende hordes in het maakproces dus, maar “gaat niet, bestaat niet” is zo ongeveer mijn levensmotto. Zo koppig als een ezel ben ik, als ik iets in mijn hoofd heb gestoken….

Ik zal het mijn dochter dan maar niet kwalijk nemen dat ze de Alice niet wil dragen. Alice kan haar gestolen worden (vandaar de poëtische titel van mijn blogpost). Ik weet eigenlijk wel van wie ze die koppigheid van heeft.
Volgens haar is er iets mis met het kleedje. Een rok moet namelijk op de heupen beginnen volgens haar en niet in de taille.
Dus lieve nichtjes, flink groeien en dan wordt deze Alice van jullie!

Hebben jullie ook van die keikoppen in huis? Ze staat er zo mooi mee, maar goed. Het is wat het is, ik laat het los (zou Elsa er ook nog aankomen in de closet full of magic?) en ik ben dan maar blij dat ik dit kleedje niet moet wassen (want hoe zou dát eruit komen? Zus en schoonzus, laat het me maar weten, binnen een jaar of 3).


4 Comments
  1. Katrien Depoorter

    Extreme pré-puber kuren ? Dat belooft voor later 😀
    Ze staat er inderdaad prachtig mee en de outfit kan zo in de boekskes !
    Maar bon, we kunnen anno 2018 onze dochters toch niet meer opvoeden dat ze geen eigen mening mogen hebben, hé …
    Hier word ik ook vaak geconfronteerd dat opvoeden als gooien met een boomerang is : vroeg of laat krijg je hem terug, meestal in het gezicht 😀

  2. Qwinta Van Ryckeghem

    Ze staat inderdaad heel mooi met haar kleedje. Spijtig dat het keikopje niet voor je zwoegen, te vinden is. De nichtjes zullen daar zeker wel anders over denken. En hè, leren is proberen. 😉 Knap gedaan. 😘

  3. Khadetjes

    Eeuwige zonde dat z’m niet wil dragen, zo’n mooie jurk. Nogal een chance dat er nichtjes volgen en dat die de jurk wellicht met open armen zullen ontvangen.
    Oh. En keikop. Check. Een grote dikke vette. Oh zo check 😉

  4. Anja Wouters stokstaartje

    O zo jammer dat ze de jurk niet wil dragen, ze staat haar zo mooi. Plots herinner ik mijn dochter in die periode … wist ook goed wat wel en wat niet. En voor de niet was er wel een duidelijke reden. 😉

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Gratis patroon: Coosy kruippakje

Next Post

Geschenken doen aan diy denken!