Dons

Meneer Draadjes en ik trouwden 7 jaar geleden, 7 jaar dat is goed voor een donzen huwelijksverjaardag naar het schijnt. Ik sta niet echt stil bij die jaren, ze vliegen voorbij, zoals het hoort “when having fun”. Ik vind het wél leuk om stil te staan bij een jubileum (is dat contradictorisch?). Bijna 13 jaren samen, waarvan 7 getrouwd, brachten ons al 2 prachtige kinderen en een derde onderweg. Dat is toch wel onze mooiste verwezenlijking samen.
In die dertien jaar, denk ik niet dat ik meneer Draadjes ooit heb kunnen verrassen. Dat ligt waarschijnlijk aan een combinatie van onze eigenschappen. Ik ben de meest naïeve persoon op deze aarde. Mij maak je alles (nu ja, zo goed als alles, wijs). Ik ben dus heel makkelijk te verrassen. Meneer Draadjes stelt veel meer in vraag en ik ben een verschrikkelijk slechte leugenaar. Ik val meteen door de mand. Ik kan het niet, ook geen leugentje om bestwil. Ik weet niet hoe je het doet (tips zijn altijd welkom). Toen onze huwelijksverjaardag naderde, wilde ik toch nog eens een efforke doen.
Ik reserveerde in een restaurantje waar hij zijn mond maar niet over kon houden en naaide een cadeautje, een Theo van zonen 09. Zo’n Theo naaide ik hier al eerder voor hem. Daaruit leerden we dat de mouwboorden iets te smal waren en dat het hemd niet helemaal comfortabel zat rond zijn buik. Ik ging op zoek op de website van zonen 09 en vond daar een handleiding voor vaak voorkomende pasproblemen. Dankzij deze handleiding leerde ik om wat meer cm’s rond te taille te creëren voor een comfortabelere pasvorm en terwijl ik dan toch bezig was met het aanpassen van het patroon, verbreedde ik de mouwboorden een halve centimeter.

Voor dat etentje moest ik opvang regelen voor de kindjes. Dat is niet zo moeilijk, het zijn schatten 😉 Ze zijn echt overal welkom, maar verborgen houden dat ze uit logeren gingen… Dat was een ander paar mouwen, vooral omdat Meneer Draadjes in dezelfde week plots van plan was om een strandrolstoel uit te gaan testen en we op dat moment dus ook opvang nodig hadden voor ons kroost. Lang verhaal kort, het is uiteindelijk geluk door de hele vriendenkring en familie in te lichten over de plannen en iedereen mee te laten liegen en bedriegen. #sorrynotsorry

Stof vond ik bij Modecoupon in Sint Niklaas tijdens de solden. Het is een stofje uit een oude Soft Cactus collectie dat geloof ik nog maar 6 euro/meter was. Ik kocht meteen 4 meter, met nog wat twinning projectjes in mijn achterhoofd. Voorlopig naaide ik enkel nog maar die ene Theo. Wordt vervolgd dus 😉 al weet ik niet binnen welke tijdspanne. Ik ga proberen om mezelf niet meer teveel naaideadlines op te leggen. Voor de baby moet er echt nog het een en ander af raken en verder naai ik dan wel wat er in mij opkomt.

Ik leende de brother scan ’n cut van mijn mama en sneed daarmee een veer uit flexfolie met in die veer 2 trouwringen. Veertje – pluimpje – dons what’s in a name? Die applicatie bracht ik aan op de binnenste rugpas en tadaaa: een custom made Theo was geboren.

Ik had ook de naaimachine van mijn mama nodig om de knoopsgaten in het hemd te krijgen. Mijn machine is VERSCHRIKKELIJK met knoopsgaten. Ik zweer je dat ik het bijna door het raam had gegooid en drukknopen had gebruikt! Gelukkig nam de ratio nog net op tijd de bovenhand. Drukknopen zouden het hemd veel minder mooi maken. Ik had namelijk heel leuke roze en blauwe knoopjes gevonden bij veritas. Ik naaide 1 blauw knoopje aan, bovenaan het hemd, daar paste ik dan ook mijn garen aan naar blauw. De andere knoopjes werden roze met dito garen. Ik twijfelde toch een hele tijd of ik niet over the top aan het gaan was met al dat roze (in de stof, in de rugpas, in de mouwsplit), maar van zodra je aan knoopsgaten begint is er toch geen weg terug. Ik zette dus door. Real men wear pink 😉

En geef toe, misschien is het mijn bril van hoe ik naar mijn Mister Handsome kijk, maar … love love love, toch?
Hij had nooit eerder een hemd dat zo goed pastte zegt hij zelf en is ook nog altijd fan van zijn linnen broek 🙂

The heart wants what it wants. There’s no logic to these things. You meet someone and you fall in love and that’s that.

(Bedankt, Woody Allen, voor die wijze woorden)

 

6Comments
  1. Iebe

    Heel mooi Liesbeth! Proficiat met jullie donzen huwelijksverjaardag! Was Jen uiteindelijk verrast? xx

    1. Liesbeth

      Ja, hij had niets door 😀 Mission accomplished!

  2. mamadammeke

    Het is echt keimooi!!!
    En ook zo mooi is die eeuwigdurende verliefdheid tussen jullie <3

    1. Liesbeth

      Dank u! 😍
      Het is dan ook zo’n schatje 😉

  3. Sofie VL

    Wat is hij er mooi mee!
    Geslaagd!

  4. Delphine

    een heel mooie theo en goed dat de verrassing gelukt is! en wat goed een strandrolstoel, ik wist geeneens dat het bestond

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Prev Post

Let's stick together - Vakantie

Next Post

I scream, you scream, we all scream for Ice cream